بیوگرافی:

حسین منزوی در 1 مهر 1325 در زنجان متولد شد. وی در سال 1344 وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گردید. نشر بامداد نخستین کتاب وی را با عنوان «حنجره زخمی غزل» در سال 1350 منتشر کرد. این کتاب بعدها در سال 1382 توسط انتشارات آفرینش تجدید چاپ شد. وی در رادیو و تلویزیون نیز فعالیت می کرد و نیز مسئولیت صفحه شعر مجله "رودکی" و همچنین مجله "امید زنجان" بر عهده او بود. "صفر خان" دومین کتاب او بود.

از دیگر آثار وی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

ترجمه منظومه ترکی "حیدر بابا"ی استاد شهریار (1369_نشر آفرینش)

با عشق در حوالی فاجعه (1371_نشر پاژنگ)

این ترک پارسی گوی (بررسی شعر استاد شهریار)(1372_نشر برگ)

از شوکران و شکر (1373_ نشر آفرینش)

با سیاوش از آتش (1375_نشر پاژنگ)

از کهربا وکافور (1376_نشر کتاب زمان)

از ترمه و تغزل (برگزیده غزلها و شعرهای نیمایی سپید) (1376_ نشر روزبهان)

به همین سادگی (اشعار سپید) (1378_ نشر چیچکا)

با عشق تاب می آورم (اشعار نیمایی) (1378_ نشر چیچیکا)

این کاغذین جامه(1379_ نغمه)

از خاموشی ها و فراموشی (1380_ کتابکده فرهنگ زنجان)

تغزلی در باران (1381_نشر نیستان)

از وی به عنوان "پدر غزل معاصر ایران" یاد میکنند. همچنین در وصف او گفته اند که "او شاعر عشق همیشه است!"

وی در 16 اردیبهشت 1383 در بیمارستان رجایی تهران درگذشت و در کنار آرامگاه پدر بزرگوارش "محمد منزوی" در زنجان به خاک سپرده شد.